Jullie kennen vast die reclame wel van de overheid. Man zit in rolstoel en laat zijn rugtas vallen, kan er ook nog eens niet langs door fietsen die hem de weg blokkeren.
Een voorbijganger haalt de fiets weg zodat de invalide man erdoor kan.
En dan de tekst, Meneer Stolk had liever gehad dat ze hem in de trein hadden geholpen toen werd hij in elkaar geslagen door drie jongens. Elf mensen keken toe en deden niets.
“Spreek de dader aan” wordt er verderop nog in het filmpje gezegd.
Triest he? Je zou toch verwachten dat ze deze spot in samenspraak met de politie of zo hebben gemaakt.
Niets is minder waar volgens onze ervaring.
We maken even een klein sprongetje terug in de tijd. 30 december 2009.
Obi, jullie allen bekend als mijn lief, ging nog even een rondje doen met de honden.
Er is de afgelopen weken al veel vuurwerk afgestoken en ook deze avond is het niet rustig.
Net als de jaren ervoor doen wij alsof er niets aan de hand is, om zo de honden geen paniek te leren. Vijf jongens komen hem hier in de straat tegemoet en steken een rotje af. Het brandende klapding wordt richting de honden gegooid.
Obi lief, die normaliter de rust zelve is, loopt terug richting die jongen en vraagt of zij daar mee willen stoppen. Probeert uit te leggen dat wanneer twee Duitse Doggen a 75 kg per stuk op hol slaan hier nare gevolgen aan kan zitten, voor mens en dier!
De brutaalste van het stel antwoord, dat hij er wel even voor zal zorgen dat die twee *peep* honden een spuitje zullen krijgen. Obi lief, nu al wat geïrriteerder, hij is de jeugd werkelijk meer dan zat, loopt dichter naar de jongen toe en vraagt hem, waar dat in hemelsnaam voor nodig is. De jongen antwoord weer. Maar dit keer niet met woorden. Vol wordt Obi lief op zijn gezicht geslagen.
De tweestrijd die op dat moment in Obi zijn hoofd plaatsvindt is, terugslaan en dus honden los laten of de verantwoording voor de honden houden en vasthouden.
Onze honden kennende, die willen alleen maar spelen, neemt Obi de beslissing om de honden los te laten en terug te slaan. Inmiddels heb ik het hele tumult ook gehoord en ik grijp de telefoon en ren naar buiten. Ik bel 112 en probeer mijn honden te vangen. Ze gehoorzamen vrij redelijk maar wanneer ze kunnen rennen is er geen houden meer in.
Ik hou mijn hart vast want ze rijden hier in de straat alsof het de TT betreft dus het is grote noodzaak dat ik de honden te pakken krijg. Maar ik ben ook bezorgd om Obi, wiens witte shirt volledig rood is van het bloed. ( we vermoeden dat de jongen iets in de hand had van een beugel of zo ) De 5 jongens maken zich uit de voeten en ondertussen hoor ik via de telefoniste van de meldkamer dat de politie onderweg is.
Eindelijk hebben we de doggies te pakken en is ook de politie gearriveerd.
Naast de surveillance wagen, komt er ook een burgerauto, die via het raam vroeg welke kant ze opgingen. Stoer !!
De agenten nemen alle woorden in hun boekjes op en adviseren ons aangifte te gaan doen.
We vertellen dat dit geen incident is, dat we hier altijd last hebben op het schoolplein van een stel onopgevoed tuig. De agent laat weten dat ze daar bekend mee zijn en dat ze zelfs akties op touw hadden gezet vorig jaar maar zonder succes. Teveel uitvals wegen waarnaar ze kunnen vluchten.
Het moet niet gekker worden.
31 december. Vandaag zullen we geen aangifte gaan doen. Vandaag hebben we iets belangrijker aan ons hoofd. De crematie van een vriend. Na een heftige strijd tegen de ms, kreeg hij een nog heftiger strijd te verduren tegen de kanker en die verloor hij. 41 jaar.
2 januari. Obi gaat naar het politie bureau om aangifte te gaan doen tegen de 5 jongens en dan met name tegen die ene die hem heeft geslagen.
Daar aangekomen, wacht hem een onaangename verassing. De aangifte zal niet worden opgenomen. Sterker nog, Obi lief werd op de vingers getikt !!
Hij had de jongens er niet op aan mogen spreken. Zo had hij van tevoren kunnen bedenken dat dit met klappen zou af lopen en dus was hij de aanstichter !!!
Het argument dat hij de honden verdedigde voor het oplopen van brandwonden, maar erger nog levenslange angst, zoals dit inderdaad geschied is bij onze jongste dog, wuifde de politie vrouw weg.
Zullen we even terug gaan naar het filmpje ? Spreek de dader(s) aan.
Het heeft nog weken geduurd. Iedere avond was het prijs. Aan de overkant van de brug steevast een mannetje of vijf a zes, die Obi stonden uit te dagen. Kom dan * beep* lijer.
Obi en ik zijn beide niet bang uitgevallen en dus gingen we avonden aan een stuk samen een paar blokjes lopen. Zonder honden. Geen verantwoording.
Na de blamage op het politie bureau, heb ik een gesprek gehad met de wijkagent en hem uitgelegd dat we volgens mij een beetje de wereld op zijn kop hebben.
Hij gaf me gelijk. Maar wat heb ik aan mijn gelijk ? Ik wil dat er iets aan gedaan wordt.
Afgelopen weekend was het weer prijs. Alle auto’s in de straat, zo’n 40 stuks, allemaal schade.
De politie komt, maakt wat foto’s en instrueert ons individueel aangifte te gaan doen.
Uh huh ! Om dan op de vingers getikt te worden dat wij zelf de aanstichters zijn omdat wij daar onze auto’s hebben geparkeerd ?
Nou dacht het niet.
Gut wat zou ik graag weten waar die jongen wonen. Gewoon eens een praatje maken bij die ouders. Al vraag ik me sterk af of dit zin zou hebben.
Onze jongste dog is voor eens en voor altijd getekend. Is bang voor groepen mensen, schrikt van alles, is van alles bang in huis, tot en met een snoer aan toe. Dank daarvoor knappe jongens ! Stoer gedaan !
Iedereen weet dat wij hier dolgraag weg willen. Weg uit de randstad. Waar de hufterigheid met de seconde erger wordt. Ja zelfs onder het politievolk !!
Maar dat heeft een zeker meisje uit Dordrecht wel het leven gekost.
Wie doet er wat ? Wanneer wil de politie eindelijk eens zijn verantwoordelijkheid nemen?
Wanneer zal onze regering kiezen voor de fatsoenlijke burger. Ik vrees het ergste. Een toekomst met JPB en theedrinkende crimineeltjes liefhebber Cohen zal het alleen maar erger maken.
