Mary-Ann's Oordeel
Gemijmer

Ik heb voor vele hete vuren gestaan in mijn leven. En niet overal kwam ik even “ongebrand”vanaf. Geeft niet… What doesn’t kill me.. Maak de zin af en kleur de plaatjes. Heel lang heb ik gedacht dat ik jong zou blijven. Ik zou niet oud worden. Niet alleen hield ik mezelf voor dat ik nooit volwassen zou worden, maar ook wist ik heel zeker dat ik niet ouder dan 42 zou worden. Mijn magische getal. 42. Twee en veertig. Ik ken iemand die vrij jaloers kan zijn op mijn intuïtie. Mijn antennes geven mij meestal het juiste aan. Over personen, over situaties, maar vooral over mijzelf. Ik ben van huis uit vrij nerveus. ( Meid gek?! Ja ! ) Kan in een behoorlijk paniek uitbarsting terecht komen, maar gek genoeg heb ik later alles weer perfect voor de ogen. Er zijn bij mij altijd beren op de weg, maar nooit lang genoeg om weer volledig controle te krijgen over de situatie. Of in elk geval wil ik daarin geloven. Deze keer moet ik toch toegeven dat mijn intuïtie mij in de steek aan het laten is. Over een aantal weken wordt ik 46, ik zit er dus al 4 jaar naast. Afgelopen weekend had ik in een gesprek laten vallen dat ik al vanaf dat ik jong was ( wat ik dus nog steeds ben ) de wil had om een boek te schrijven. Al vanaf een klein meisje droom ik ervan om op een boerderij te wonen, met alleen bossen en landschappen om me heen en totaal geïsoleerd van alles en iedereen, maar omgeven door natuur een boek te schrijven. Nu geloof ik zomaar direct onmiddellijk meteen dat er hele volksstammen exact hetzelfde zouden willen en daarvan dromen. Dus ik ben geen uitzondering. Maar ik heb de kans ! Of beter gezegd ik had een kans. Waarom ben ik in hemelsnaam nog niet begonnen? Ik schrijf. Ik schrijf al zolang ik schrijven kan. Soms wat minder. Ik schrijf over mezelf, naar mijzelf. Ik schrijf naar anderen zonder ooit te posten of te mailen en het later meestal weer te vernietigen. Ik schrijf fictie en true crime. Ik schreef voor volwassenen en voor kinderen. Maar belangrijker ik schreef voor mezelf. Ook hier weer een totale verassing. Ik schrijf niet meer. Niet meer zoals voorheen. Het voelt alsof ik bijna alles waar ik mee bezig was niet meer voorkomt in mijn leven sinds.. Sinds 4 jaar. Het jaar dat ik 42 werd. Het jaar dat ik niet ouder zou worden. Het voelt als “overtime” Geleend. De extra paar minuten bij een voetbal wedstrijd. Slechts nog enkele minuten om te scoren. Maar dat scoren blijft uit. Sterker nog. De ambitie om te scoren is verloren gegaan. Ik voel de wil om te “scoren” uit me gezogen worden. Maar nu? Is dat nu toch ouder worden, volwassen ? Of ben ik simpelweg de “wedstrijd” aan het weggeven ? Ik wil de bestuurder zijn van de bus waar ik in rij, maar besef dat ik slechts een passagier ben. Altijd al geweest. En dat besef is nog het ergste. Wanneer heb ik voor het laatst mijn bus bestuurd? Wanneer ik heb mijn route 66 gekozen? Mijn beslissingen waren altijd gebaseerd op mijn intuïtie. Sommige waren goed, de andere wat minder. Maar nooit nam ik echt een beslissing met mijn “wil” in de hoofdrol, slechts wat goed en wat minder goed zou zijn voor mij. Verstand boven emoties. Krijgt dit schrijfsel nog een rode draad ? Een clou ? ik weet het nog niet. Er komt vast een vervolg. Nu ga ik even verwerken.. processing.

Reacties

Annemarie op 20-06-2011 08:46
Geniet van de tijd die je nu eigenlijk gewoon extra krijgt. Wie weet hoe lang die extra tijd is. Noemen ze dit nou een mid life crisis of is het eigenlijk gewoon een feit dat er de afgelopen tijd behoorlijk wat op je pad is geweest?
Hanny op 27-06-2011 01:30
Iedere dag extra is een geschenk. Wat er ook op je pad komt. Geniet daar van.
Leidse Glibber op 20-07-2011 21:56
Wijffie gewoon lekker genieten van elke dag doe ik al jaren en je weet ook ik ben nooit volwassen geworden.
Fabiënne op 04-08-2012 21:45
Heee... moest ineens aan je denken. Hoe is het?
Harry Janssen op 02-09-2012 14:10
Hallo Mary-Ann, je kunt mij op FB terugvinden door te zoeken op Harry Janssen Deventer.
Ik heb jou ook proberen te vinden maar ik kom uiteindelijk bij een vrouwelijke dominee uit. Volgens mij ben jij dat nog steeds niet   .
Groetjes,
Harry
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Categorieën
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl